| M. | Nazwisko | Imię | Fed | Pkt. |
|---|---|---|---|---|
| 1. | Gdański | J. | Polska | 6 |
| 2. | Ługowoj | A. | Rosja | 5,5 |
| 3. | Sammalvuo, | T. | Finlandia | 5,5 |
| 4. | Jemielin, | W. | Rosja | 4,5 |
| 5. | Sepp, | O. | Estonia | 4,5 |
| 6. | Westerinen, | H. | Finlandia | 4,5 |
| 7. | Tella, | J. | Finlandia | 4 |
| 8. | Nuoro, | M. | Finlandia | 4 |
| 9. | Salmensuu, | O. | Finlandia | 3,5 |
| 10. | Yrjölä, | J. | Finlandia | 3 |
Gdański rozpoczął turniej ostrożnie, od dwóch remisów. Później rozegrał się i w spokojnym stylu "punktował" słabszych rywali.
Nieczęsto udaje się odnotować wygraną polskiego zawodnika w turnieju kołowym, zwłaszcza z udziałem zawsze niebezpiecznych graczy rosyjskich. Satysfakcja tym większa, że arcymistrz Gdański od lat umiejętnie godzi wyczyn sportowy z rozwojem własnej osobowości: był wicemistrzem świata juniorów, ma sporą kolekcję medali z indywidualnych i drużynowych mistrzostw Polski, wielokrotnie reprezentował Polskę na szachowych olimpiadach, zaś w "chwilach wolnych od gry" zdobył dyplom uniwersytecki, ukończył elitarne studia podyplomowe i ma wszelkie dane do zajmowania wysokich stanowisk w administracji państwowej. Być może nie stanowi zagrożenia dla pozycji, powiedzmy, Kasparowa czy Ananda, lecz jego wkład w rozwój szachów jest bez porównania większy, niż dorobek licznego grona osób zwących się zawodowcami.
Informacja dla tych, którzy uważają, że w Polsce zwolennicy szachów mają mało okazji do startów w silnie obsadzonych turniejach: był to pierwszy od dziesięciu lat turniej arcymistrzowski w Finlandii.
Salmensuu - Gdański
Vantaa 1999
1. e4 e6 (Jacek Gdański jest znawcą obrony francuskiej) 2. d4 d5 3. Sd2
Ge7 (ruch lwowskiego arcymistrza Romaniszyna, mniej rozpracowany niż 3...c5 i
3...Sf6) 4. c3 c5 5. d:c5 G:c5 6. Sb3 Gb6 7. e:d5 e:d5 8. Sf3 Sc6 9. Gb5 Se7
10. O-O O-O 11. We1 Sf5 12. Hc2 (w jakim celu?) 12...h6 13. Gf4 Hf6 14. Se5 Sd6
(początek komplikacji taktycznych) 15. S:c6 b:c6 16. Ge5 Gf5 17. He2 Hg6
