Felietony
CECIL DE VERE Pierwszy champion Wielkiej Brytanii

     Nie wszystkim postać Cecila de Vere jest znana. Widzimy go jako uczestnika kilku turniejów międzynarodowych drugiej połowy XIX wieku, ale zajęte przezeń miejsca są dosyć odległe, z dala za uznanymi faworytami. Był on jednak - na przełomie lat 60. i 70. - wielką i niespełnioną nadzieją szachów brytyjskich. Talent młodego Cecila de Vere wzbudzał naturalne oczekiwania. Grę jego porównywano wprost z grą samego Paula Morphy'ego. Trudno jednoznacznie orzec, na ile te porównania były trafne, ale pozostał niedosyt, że Cecil mógł być rzeczywiście "brytyjskim Morphy'ym". Godną polecenia jest tutaj praca Owena Hindle'a i Boba Jonesa - "The English Morphy? The Live and Games of Cecil de Vere", która ukazała się w ub. roku w wydawnictwie Keverel w Wielkiej Brytanii.
     Cecil de Vere urodził się 14 lutego 1845 roku i od swego patrona, św. Walentego otrzymał drugie imię - Valentine ( właściwe nazwisko Brown). Uczył się gry w szachy w Londynie, później dużo grywał towarzyskich partii z Samuelem Bodenem, znanym angielskim szachistą lat 50., później publicystą i redaktorem The Field. Duży wpływ na rozwój jego umiejętności miał George MacDonnell, znany i wybitny szachista tego okresu. Innym szachowym współpartnerem Cecila de Vere, z którym doskonalił on swoje umiejętności był irlandzki szachista Francis Burden. Młody Cecil de Vere odznaczał się wielkim naturalnym talentem, grał szybko i z niezwykłym spokojem, nie kłopocząc się przy tym nigdy studiowaniem opasłych podręczników gry szachowej. Przy szachownicy zachowywał się jak prawdziwy gentelman, grając z wdziękiem, nigdy nie ciesząc się swoją wygraną bądź czyjąś przegraną. Jego miły, naturalny sposób bycia zyskał mu wielu zwolenników i przyjaciół. Bardzo pochlebnie wyrażał się o nim Steinitz mimo przegranego z nim meczu (Londyn 1865/66), w którym ryzykownie zaoferował piona i posunięcie for. Mecz zakończył się niespodziewanym sukcesem De Vere (+7=2-3), co było prawie szokiem dla Steinitza; wiemy jak bardzo urodzony w Pradze Czeskiej szachista nie lubił przegrywać. Kiedy po meczu ze Steinitzem w 1866 roku Bird wypowiedział się, że Morphy takiemu Steinitzowi powinien dawać piona i posunięcie for, Steinitz tak bardzo to sobie zapamiętał, że Bird już nigdy nie wygrał z nim żadnej partii!

De Vere,C - Steinitz,W
Londyn 1865/66
3 partia meczu, pion i posuniecie for

1.e4 e6 2.d4 d5 3.exd5 exd5 4.Gd3 Sf6 5.Gg5 Ge7 6.Sc3 Gg4 7.f3 Gh5 8.He2 0-0 9.0-0-0 c6 10.Sh3 Gb4 11.Sf4 We8 12.Gxf6 Hxf6 13.Sxh5 Hh6+ 14.Hd2 Hxh5 15.h4 Sd7 16.Hg5 Hxg5 17.hxg5 Sf8 18.Se2 We6 19.a3 Gd6 20.f4 Wae8 21.Kd2 b6 22.Wdf1 W6e7 23.f5 Wf7 24.g4 Ge7 25.g6 hxg6 26.fxg6 Gg5+ 27.Kd1 Wf6 28.Wf5 Wxf5 29.gxf5 Sd7 30.b4 Sf6 31.Wg1 Gh6 32.a4 Kf8 33.Wg2 Ke7 34.Sg1 Kd6 35.Sf3 Gf4 36.Sg5 Gxg5 37.Wxg5 c5 38.dxc5+ bxc5+ 39.bxc5+ Kxc5 40.Wg2 Kb4 41.Kd2 Kxa4 42.Wg1 We7 43.Kc3 Wc7+ 44.Kd4 Ka3 45.Wa1+ Kb2 46.Wa6 Kc1 47.Wxf6 gxf6 48.Kxd5 a5 49.Kd6 Wc8 50.Gb5 Kxc2 51.Ke7 1-0

     W czerwcu 1866 w szachowym klubie St.George's odbywa się kolejny Kongres Brytyjskiego Towarzystwa Szachowego (BCA ) a nim turniej Handicap i pierwsze oficjalny championat. Dla De Vere jest to pierwszy turniej, w którym bierze udział. W Handicap turnieju, który rozgrywany jest na zasadzie "przegrywający odpada" już w pierwszej rundzie trafia na Steinitza i z wynikiem 1:2 odpada z turnieju. W championacie BCA wygrywa wszystkie partie, zostając tym samym pierwszym championem brytyjskim. Kolejne miejsca zajmują: George MacDonnell, James Minchin oraz Henry Bird. Jeszcze w tym samym roku umacnia swą pozycję pierwszego szachisty brytyjskiego, wygrywając turniej w Redcar w North Yorkshire.

De Vere,C - Bird,H [C61]
BCA-01 Championat
Londyn 1866

1.e4 e5 2.Sf3 Sc6 3.Gb5 Sd4 4.Sxd4 exd4 5.0-0 Gc5 6.d3 Se7 7.Hh5 Gb6 8.Gg5 0-0 9.Gc4 He8 10.f4 Kh8 11.e5 d6 12.Gxe7 Hxe7 13.Sd2 Ge6 14.exd6 cxd6 15.Wae1 d5 16.Gxd5 Hc5 17.We5 Gxd5 18.Wxd5 Hxc2 19.Sf3 Hxd3 20.f5 He2 21.We1 d3+ 22.Kh1 Hf2

23.f6 gxf6 24.Hh6 Wg8 25.Hxf6+ Wg7 26.g3 Wag8 27.Wxd3 Ga5 28.Wed1 We8 29.b4 Hb6 30.Hxb6 Gxb6 31.Wd7 f6 32.a4 Wee7 33.W7d6 Wgf7 34.Sh4 f5 35.W6d5 Wf8 36.Sxf5 We4 37.a5 Gc7 38.Wd7 Wc4 39.Se3 Wc6 40.Sd5 Gd6 41.b5 Wc2 42.Wxd6 Wff2 43.Sf4 1-0

De Vere,C - MacDonnell,G C41
BCA-01 Championat
Londyn 1866

1.e4 e5 2.Sf3 d6 3.d4 exd4 4.Hxd4 Ge6 5.Sc3 a6 6.Ge3 Sc6 7.Hd2 Sf6 8.Ge2 Ge7 9.0-0 0-0 10.Wad1 b5 11.a3 Se5 12.Sg5 c5 13.f4 Sc4 14.Hc1 Sxe3 15.Hxe3 Hc7 16.Sxe6 fxe6 17.e5 dxe5 18.fxe5 Sd7 19.Wxf8+ Wxf8 20.Hh3 Hxe5 21.Wxd7 Gd6 22.Wxd6 Hxd6 23.He3 b4 24.axb4 cxb4 25.Sd1 a5 26.b3 Wf5 27.Sf2 We5 28.Se4 He7 29.Gd3 Hc7 30.h3 h6 31.Hg3 Hb6+ 32.Kh2 Hd4

33.Sf6+ Kf8 34.Sd7+ 1-0

MacDonnell,G - De Vere,C [C54]
BCA-01 Championat
Londyn 1866

1.e4 e5 2.Sf3 Sc6 3.d4 exd4 4.Gc4 Gc5 5.c3 Sf6 6.e5 d5 7.Gb5 Se4 8.cxd4 Gb6 9.0-0 0-0 10.Gxc6 bxc6 11.Sc3 f5 12.exf6 Hxf6 13.Sxe4 dxe4 14.Se5 Wd8 15.Hb3+ Ge6 16.Gg5 Gxb3 17.Gxf6 gxf6 18.Sxc6 Gd5 19.Sxd8 Gxd4 0-1

     Zdobycie mistrzostwa jest dla niego wielkim sukcesem, mimo że obsada turnieju nie była nadzwyczaj silna. Ale też od tego momentu sukcesy będą się przeplatać z porażkami. Umiera matka, która była dla niego jedyną ostoją. Zostawiony przez nią skromny zapis pozwala De Vere poświęcić się całkowicie szachom. Niestety - prowadzi wyniszczający, nie wolny od nałogu alkoholowego, tryb życia. Zapada na zdrowiu (gruźlica). Odtąd choroba stale będzie towarzyszyć jego sukcesom i porażkom.
     W czerwcu 1867 roku jako champion Wielkiej Brytanii bierze udział w wielkim turnieju w Paryżu. Zajmuje w nim 5. miejsce za Kolischem, Winawerem, Steinitzem i Neumannem. Jest to dobry wynik, ale czyż było to wszystko, na co go stać? Nie ma w sobie tej dozy entuzjazmu, zaciekłości koniecznej, by walczyć ze swoimi przeciwnikami do ostatniego tchnienia. Łatwo przegrywa. Będzie się to powtarzać w podobnych turniejach: Dundee, Baden Baden, w których będzie zajmować miejsca za uznanymi faworytami.

De Vere,C - De Riviere,J [A84]
Paryż 1867

1.c4 f5 2.d4 c5 3.e3 e6 4.Sf3 Sf6 5.Gd3 Sc6 6.0-0 Ge7 7.Sc3 d5 8.b3 0-0 9.Se2 Se4 10.dxc5 Sxc5 11.cxd5 Sb4 12.Hc2 Sxc2 13.Hxc2 Hxd5 14.Ga3 b6 15.Sf4 Hb7 16.Wad1 Gd7 17.Hc4 Wac8 18.Se5 Wf6 19.Gxc5 Wxc5 20.Wxd7 Hc8 21.Ha4 Gf8 22.Sfd3 Wa5 23.Hc6 Hb8 24.Wb7 Hd8

25.Sd7 Wh6 26.Wb8 1-0
 

De Vere,C - Golmayo Zupide,C [C84]
Paryż 1867

1.e4 e5 2.Sf3 Sc6 3.Gb5 a6 4.Ga4 Sf6 5.0-0 Sxe4 6.d4 Ge7 7.We1 d5 8.Sxe5 Gd7 9.Sxd7 Hxd7 10.f3 Sf6 11.Sc3 0-0 12.Gg5 h6

13.Wxe7 Hxe7 14.Sxd5 Hd6 15.Sxf6+ gxf6 16.Gxh6 Wfe8 17.c3 b5 18.Gc2 Se7 19.Hd3 f5 20.Hd2 a5 21.Gf4 Hd7 22.Ge5 Wa6 23.Hg5+ Wg6 24.Hh4 Kf8 25.g4 Sg8 26.Hg3 Sh6 27.Kf2 f6 28.Gxc7 Kg8 29.Hd6 Hg7 30.We1 Sxg4+ 31.fxg4 Wxe1 32.Kxe1 Wxg4 33.He6+ 1-0

Golmayo Zupide,C - De Vere,C [B00]
Paryż 1867

1.e4 b6 2.d4 Gb7 3.d5 g6 4.c4 Gg7 5.Sc3 e6 6.Sf3 Se7 7.Ge3 0-0 8.Hd2 d6 9.h4 exd5 10.exd5 Sf5 11.Gd3 Sxe3 12.fxe3 We8 13.0-0-0 Sd7 14.e4 Se5 15.h5 Gc8 16.hxg6 fxg6 17.Sxe5 Wxe5 18.Sb5 Gd7 19.Sd4 Hg5 20.Sf3 Hxd2+ 21.Wxd2 We7 22.Kc2 a6 23.We2 Gg4 24.Wh4 h5 25.We1 Wf8 26.Wf1 Wef7 27.Wh2 Gxf3 28.Wxf3 Wxf3 29.gxf3 Wxf3 30.e5 Gxe5 31.Wg2

31 ... Wxd3 32.Kxd3 Kg7 33.Ke4 Kh6 34.b4 h4 35.c5 bxc5 36.bxc5 h3 37.Wg1 Kh5 38.cxd6 cxd6 39.Kf3 g5 40.Wh1 g4+ 41.Kf2 g3+ 0-1

Rosenthal,S - De Vere,C [C00]
Paryż 1867

1.e4 e6 2.f4 d5 3.e5 c5 4.Sf3 Sc6 5.c3 Sh6 6.Gd3 c4 7.Gc2 Gc5 8.d4 cxd3 9.Hxd3 Hb6 10.b4 Gxb4 11.cxb4 Sxb4 12.He2 Gd7 13.Gd3 Sg4 14.Wf1 Wc8 15.Gd2 0-0 16.Gxb4 Wc1+ 17.Kd2 Wxf1 18.Hxf1 Hxb4+ 19.Ke2 Hxf4 20.Hg1 Sxe5 21.He3 Sxd3 22.Kxd3 Hc4+ 23.Kd2 Hb4+ 24.Hc3 Hg4 25.Sa3 Hxg2+ 26.Ke3 e5 27.Sxe5

27...We8 28.We1 f6 29.Kd3 Gf5+ 30.Kd4 fxe5+ 31.Wxe5 Hg4+ 32.Ke3 Hh3+ 0-1

     Na turnieju w Dundee (kolejnym, trzecim Kongresie BCA) we wrześniu 1867 roku, dzieli III nagrodę wspólnie z MacDonnellem, za Neumannem i Steinitzem. Wygrywa jednak prestiżową partię ze Steinitzem i wyprzedził Josepha Blackburne'a.

De Vere,C - Steinitz,W [C67]
Dundee 1867

1.e4 e5 2.Sf3 Sc6 3.Gb5 Sf6 4.0-0 Sxe4 5.We1 Sd6 6.Sxe5 Sxe5 7.Wxe5+ Ge7 8.d4 f6 9.We1 Sxb5 10.Hh5+ g6 11.Hxb5 c6 12.Hb3 d5 13.c4 Kf7 14.Sc3 dxc4 15.Hxc4+ Kg7 16.d5 cxd5 17.Sxd5 Gf8

18.Sxf6 Hxf6 19.Gd2 b5 20.Hd5 b4 21.Wac1 Hf7 22.Hxa8 Ge6 23.He4 Gxa2 24.He5+ Kg8 25.Wc7 Hd5 26.Hxd5+ Gxd5 27.We8 Gf7 28.Wxf8+ Kxf8 29.Gxb4+ Kg7 30.Gc3+ Kg8 31.Wc8+ 1-0

     II Championat BCA jest rozgrywany w Londynie w okresie od 23 listopada 1868 do 9 marca 1869 roku. De Vere broni tytułu i staje na wysokości zadania dzieląc w nim pierwsze miejsce z Blackburnem. Przegrywa spotkanie z Blackburnem ale wygrywa pozostałe swoje partie. Jednak w meczu play-off z Blackburnem, w marcu 1869 roku, rozstrzygającym o tytuł mistrzowski, przegrywa i tym samym traci tytuł championa. Trzy dalsze miejsca wspólnie zajmują MacDonnel, Owen i Wormald. Na szóstym miejscu jest Bird.

De Vere,C - Lord,J [C41]
BCA-02 Championat
Londyn 1868

1.e4 e5 2.Sf3 d6 3.d4 Sd7 4.dxe5 dxe5 5.Gc4 Gd6 6.0-0 Sgf6 7.Gg5 0-0 8.Sc3 b6 9.Gd5 Ga6 10.Gxa8 Gxf1 11.Gc6 Ga6 12.Gxd7 Hxd7 13.Gxf6 gxf6 14.Sh4 Kh8 15.Sf5 Wg8 16.Hh5 Gc4 17.Wd1 Ge6 18.Hh4 Wg6 19.Sxd6 cxd6 20.f4 Gc4 21.f5 Wg5 22.b3 Ga6 23.Hh6 Hd8 24.Sd5 Ge2 25.Sxf6 Wg7 26.Wd2 Gg4 27.Kh1 He7 28.h3 Gxf5 29.exf5 e4 30.We2 d5 31.Sxd5 He5 32.c4 Hxf5 33.Hf4 Hxf4 34.Sxf4 f5 35.g4 fxg4 36.Wxe4 gxh3 37.We8+ 1-0

Owen,J - De Vere,C [A00]
BCA-02 Championat
Londyn 1868

1.e3 b6 2.g3 Gb7 3.Sf3 g6 4.Gg2 Gg7 5.d4 d6 6.0-0 Sd7 7.c4 e6 8.Sc3 Se7 9.b4 0-0 10.Gb2 Gxf3 11.Hxf3 Wb8 12.b5 e5 13.dxe5 Gxe5 14.He2 Sc5 15.Wad1 f5 16.f4 Gg7 17.Wfe1 h6 18.e4 Gxc3 19.Gxc3 fxe4 20.Gxe4 Sxe4 21.Hxe4 Wf7 22.g4 Hd7 23.h3 Kh7 24.Wd3 Wbf8 25.Wde3 Sc8 26.Hd4 c5 27.Hd3 Wxf4 28.We6 Hf7 29.W6e3 Wxc4 30.Ga1 Hf2+ 31.Kh1 Wc2 32.W3e2 Wxe2 33.Wxe2 Hf1+ 34.Kh2 Wf2+ 35.Wxf2 Hxf2+ 36.Kh1 He1+ 0-1

De Vere,C - Bird,H [C63]
BCA-02 Championat
Londyn 1869

1.e4 e5 2.Sf3 Sc6 3.Gb5 f5 4.d3 d6 5.Sc3 Sf6 6.a3 Gd7 7.Gc4 h6 8.Sh4 f4 9.Sg6 Wh7 10.f3 Se7 11.Sxf8 Kxf8 12.Gd2 g5 13.He2 a5 14.Sd1 b5 15.Ga2 c5 16.c3 h5 17.Sf2 h4 18.d4 Hb6 19.dxe5 dxe5 20.Gd5 We8 21.c4 bxc4 22.Gxc4 Hxb2 23.0-0 Sc6 24.Wfb1 Hd4 25.Wd1 Hd6 26.Gxf4 Sd4 27.Wxd4 cxd4 28.Gxg5 Wc8 29.Gd3 Kg7 30.Hd2 Kh8 31.Hxa5 Wg7 32.Gxh4 Sh5 33.g4 Wc5 34.Hd8+ Wg8 35.He7 Hc6 36.Gg3 Sxg3 37.hxg3 Wg7 38.Hd8+ Kh7 39.Kg2 Wc1 40.Wxc1 Hxc1 41.f4 Hxa3

42.Hh4+ Kg6 43.Hh5+ 1-0

MacDonnell,G - De Vere,C [A02]
BCA-02 Championat
Londyn 1869

1.f4 b6 2.Sf3 Gb7 3.e3 e6 4.b3 Se7 5.Gb2 Sg6 6.Ge2 c5 7.c4 Sc6 8.Sa3 Ge7 9.Gxg7 Wg8 10.Gc3 a6 11.g3 Gf6 12.Hc1 d5 13.Gxf6 Hxf6 14.Hc3 d4 15.Hb2 Sb4 16.0-0 0-0-0 17.Sc2 Sxc2 18.Hxc2

18 ... d3 19.Gxd3 Gxf3 20.Wab1 Gb7 21.b4 He7 22.Ge4 f5 23.Gxb7+ Hxb7 24.bxc5 Sh4 25.d4 Sf3+ 26.Kf2 Sxh2 27.d5 Hg7 28.Ha4 Sxf1 29.Kxf1 Wd7 30.Hxa6+ Kb8 31.Wxb6+ Wb7 32.c6 Wxb6 33.Hxb6+ Ka8 34.c7 Ha1+ 35.Kf2 Hxa2+ 36.Kf3 Hxc4 37.Kf2 exd5 38.He6 Wf8 39.Hd7 Hc2+ 40.Kf3 He4+ 41.Kf2 He8 42.Hxd5+ Ka7 0-1

     W swoim kolejnym międzynarodowym występie, tym razem na wielkim turnieju w Baden - Baden, w lipcu 1870 roku, gra blado, poniżej oczekiwań, zajmując ostatecznie dzielone 6-7 miejsce z Winawerem za Anderssenem, Steinitzem, Neumannem i Blackburnem oraz Paulsenem. Choroby rzutuje na jego słabą formę. Wyraźnie ustępuje czołówce, wygrywając jedynie po jednej partii z Neumannem i Paulsenem, jedną remisując z Anderssenem. Niemniej jednak w kilku momentach pokazuje "lwi pazur".

Winawer,S - De Vere,C [C15]
Baden-Baden 1870

1.e4 e6 2.d4 d5 3.Sc3 Gb4 4.Gd3 dxe4 5.Gxe4 c5 6.Sge2 cxd4 7.Sxd4 Gxc3+ 8.bxc3 Ha5 9.Hf3 Sf6 10.Gxb7 Gxb7 11.Hxb7 Hxc3+ 12.Ke2 Hxd4 13.Hxa8 0-0 14.Wb1 Hc4+ 15.Ke1 Sc6 16.Hb7 Sd4 0-1

De Vere,C - Paulsen,L [C84]
Baden-Baden 1870

1.e4 e5 2.Sf3 Sc6 3.Gb5 a6 4.Ga4 Sf6 5.d4 exd4 6.0-0 Se7 7.Sxd4 Sxd4 8.Hxd4 c5 9.Hd3 b5 10.e5 Sg8 11.Hg3 Gf8 12.Sc3 bxa4 13.Se4 g6 14.Gg5 Hb6 15.Sd6+ Gxd6 16.exd6 f6 17.Wae1+ Kf8

18.Gxf6 Sxf6 19.We7 Hxb2 20.c3 Hd2 21.He5 1-0

Neumann,G - De Vere,C [C01]
Baden-Baden 1870

1.e4 e6 2.d4 d5 3.Sc3 Gb4 4.exd5 exd5 5.Sf3 Sf6 6.Gd3 0-0 7.0-0 Gg4 8.Gg5 Gxc3 9.bxc3 Hd6 10.We1 Sc6 11.h3 Gh5 12.g4 Sxg4 13.hxg4 Gxg4 14.Kg2 f5 15.Hd2 Hg6 16.Sh2 Hh5 17.Hf4 h6 18.Ge7 Wf7 19.Ga3 Wf6 20.We3 Wg6 21.Wg3 Gh3+ 22.Kg1 We8 23.Hf3 Wxg3+ 24.fxg3 Hg5 25.Hf4 Hf6 26.Wd1 Sd8 27.Hxc7 Se6 28.He5 Hg5 29.Gc1 Hh5 30.Ge2 Hg6 31.Gf3 f4 32.g4 Kh8 33.Hh5 Hxh5 34.gxh5 Sg5 35.Gxd5 Gf5 36.Kf2 Sh3+ 37.Kf3 Gxc2 38.Wd2 We3+ 39.Kg4 Wg3+ 40.Kh4 Gf5 41.We2 g5+ 42.hxg6 Sf2 43.We3 Wxe3 44.Gxe3 fxe3 45.Kg3 Ge4 46.Gc4 Sd1 47.d5 Sxc3 48.d6 Sc6 49.Sg4 e2 50.Kf2 Se4+ 51.Kxe2 Sxd6 52.Gd3 Kg7 53.Ke3 Gd5 54.a4 Gb3 55.a5 Sc4+ 56.Kd4 Sxa5 57.Kc5 Sc6 58.Ge4 a5 59.Se3 a4 60.Gb1 Se7 61.Sc4 h5 62.Ge4 Gxc4 63.Kxc4 Sc8 64.Kb4 Sd6 65.Gf3 h4 66.Kxa4 Kxg6 0-1

     W czerwcu - lipcu 1872 roku De Vere bierze udział w małym, ale bardzo silnie obsadzonym turnieju w Londynie. Dzieli w nim 3-4-5 miejsce z Zukertortem i MacDonnellem, za Steinitzem i Blackburnem. Na szóstym miejscu jest Wisker. De Vere wygrywa swoją partię z Blackburnem, przegrywa zaś ze Steinitzem, Zukertortem i Wiskerem. W grze play- off o trzecie - czwarte miejsce przegrywa z MacDonnellem. Do walki z Zukertortem nie dochodzi.

De Vere,C - Blackburne,J [C01]
Londyn 1872

1.e4 e6 2.d4 d5 3.exd5 exd5 4.Sc3 Sf6 5.Gd3 Gd6 6.Sf3 0-0 7.0-0 We8 8.Gg5 c6 9.We1 Ge6 10.Se5 Sbd7 11.Sxd7 Hxd7 12.Gxf6 gxf6 13.Hh5 f5 14.g4 f6 15.gxf5 Gf7 16.Hh6 Ge7 17.We3 Kh8 18.Wae1 Wg8+ 19.Kh1 Gd8 20.Se2 c5 21.c3 cxd4 22.cxd4 Wc8 23.Sf4 Wg7 24.Wg3 Wxg3 25.Sg6+ Wxg6 26.fxg6

26 ... Ge6 27.Wxe6 Gb6 28.Wxf6 Hg7 29.Hf4 He7 30.Wf7 He6 31.Wf8+ Kg7 32.Wxc8 Hxc8 33.Hf7+ Kh6 34.Hxh7+ Kg5 35.g7 1-0

De Vere,C - MacDonnell,G [B21]
Londyn 1872

1.e4 c5 2.d4 cxd4 3.Sf3 Sc6 4.c3 dxc3 5.Sxc3 e5 6.Gc4 Sf6 7.Sg5 d5 8.exd5 Sa5 9.0-0 Sxc4 10.Ha4+ Gd7 11.Hxc4 Gd6 12.Sge4 Sxe4 13.Sxe4 Hc7 14.Ge3 0-0 15.Hb3 b6 16.Wac1 Hb8 17.Gd2 Wd8 18.Gg5 f6 19.Gh4 Gf5 20.He3 Gxe4 21.Hxe4 Gc5 22.b4 Gd4 23.Wc6 Wd6 24.Wfc1 Hf8 25.Wxd6 Hxd6 26.Hg4 Wd8 27.h3 Hd7 28.Hg3 Kf8 29.Wc6 Hf5 30.Ha3 He4 31.Hg3 Wd7

32.Gxf6 Hxd5 33.Wc8+ Kf7 34.Hxg7+ Ke6 35.Hh6 Gxf2+ 36.Kh2 Wf7 37.Gh4+ Kf5 38.Gxf2 Hxa2 1-0

     W odbywającym się III Championacie BCA (październik 1870 roku) nie bierze udziału. Gra dopiero w kolejnym (1872 rok), krótko po turnieju londyńskim. Również odnosi wspólne zwycięstwo, tym razem z utalentowanym Wiskerem. Przegrywa z nim bezpośredni pojedynek. W meczu dopełniającym o pierwsze miejsce nie potrafi sprostać dobrze grającemu przeciwnikowi. Najwyraźniej choroba nie pozwala mu na uzyskanie dobrego wyniku. Wisker, notabene również chory na gruźlicę, osiąga tym samym życiowy sukces. Później choroba nie pozwali mu w pełni zabłysnąć talentem. Nie pomaga mu nawet, dla poprawy klimatu, wyjazd do Australii. Blackburne z Owenem zajmują dalekie 5-6 miejsca.

Owen,J - De Vere,C [A01]
BCA-04.Championat, Londyn, 1872

1.b3 e5 2.Gb2 Sc6 3.e3 f5 4.Gb5 d6 5.Sf3 a6 6.Ge2 e4 7.Sd4 Se5 8.f4 Sf7 9.c4 Sf6 10.Sc3 h5 11.b4 Wh6 12.Sd5 Sg4 13.Gxg4 hxg4 14.g3 c6 15.Sc3 c5 16.Sde2 cxb4 17.Sd5 Gd7 18.Gd4 Gc6 19.Gb6 Hc8 20.Sc7+ Kd7 21.Sd4 g6 22.Hb3 Gg7 23.Sxa8 Hxa8 24.0-0 Hh8 25.Wf2 g5 26.Waf1 gxf4 27.Sxf5

27 ... fxg3 28.Sxg3 Se5 29.Gd4 Sf3+ 30.Wxf3 gxf3 31.c5 Wxh2 32.Wf2 Wxf2 33.Kxf2 Hh2+ 34.Ke1 Hg1+ 35.Sf1 f2+ 36.Ke2 Gb5+ 37.d3 Gxd4 38.Hf7+ Kc6 39.He8+ Kxc5 40.exd4+ Kb6 41.Hd8+ Ka7 42.Hxd6 Gxd3+ 43.Kd2 Hg5+ 0-1
 

     Po odejściu Bodena z The Field De Vere otrzymuje propozycje prowadzenia działu szachowego w tym piśmie. Nie trwa to jednak długo, tylko niecałe 11 miesięcy. Niezbyt rzetelnie angażuje się w powierzonych obowiązkach, jego tryb życia budzi wiele zastrzeżeń, tak że traci tą posadę na rzecz Steinitza, który w 1873 przejmuje jego obowiązki. Jeszcze próbuje grać, w 1873 w turnieju handicapowym spotyka się z Zukertortem przegrywając 1:2 (jako równi grają bez forów).
     Alkoholizm, w który ucieka przed gnębiącą go chorobą, czy jak określił MacDonnell, smutkiem, pogłębia się. W końcu 1874 roku, przyjaciele wywożą go do Torquay, nad brzeg morza, dla zmiany klimatu, ale jest już za późno. Tam po kilku tygodniach, 9 lutego 1875 roku, nie doczekawszy swoich 30 urodzin, umiera.
Henryk Konaszczuk